เคยเฝ้าคอยรัก ฉันเฝ้าแต่คอย
เคยเฝ้าคิดถึงจนจะขาดใจ
เคยมีชีวิตเพื่อเฝ้ารอใคร
ใครสักคน ทุกวันข้างเดียว

ที่สุดวันนั้นก็ต้องผิดหวัง
ที่สุดคือฉันต้องใจสลาย
เริ่มชินความเหงาและความเดียวดาย
เป็นเหมือนคนที่ตายทั้งเป็น

เมื่อคนเคยรักคนเดิมได้ลาจากไป
ไม่ต่างกับน้ำในธารที่แห้งเหือดหาย
เกิดล่องลอยลึกสลักเอาไว้ เกิดเป็นแผลในจิตใจ
ว่าจะไม่ขอมีความรักอีกต่อไป
ความเจ็บวันนั้นมากมายเสียเกินทนไหว
บอกตัวเองไว้ว่าในชาตินี้ จะไม่รักใคร ถ้าไม่ได้รักเธอ

เคยตั้งคำถามในความอ้างว้าง
เมื่อไม่มีรักจะทำอย่างไร
คำตอบคือฉันต้องก้าวต่อไป
แม้หัวใจจะตายทั้งเป็น

เมื่อคนเคยรักคนเดิมได้ลาจากไป
ไม่ต่างกับน้ำในธารที่แห้งเหือดหาย
เกิดล่องลอยลึกสลักเอาไว้ เกิดเป็นแผลในจิตใจ
ว่าจะไม่ขอมีความรักอีกต่อไป
ความเจ็บวันนั้นมากมายเสียเกินทนไหว
บอกตัวเองไว้ว่าในชาตินี้ จะไม่รักใคร ถ้าไม่ได้รักเธอ

.

อย่าบอกอะไรฉันเลย อย่าเอ่ยความจริงให้รู้เลย
เก็บคำร่ำลาที่มีไว้ก่อน
ถ้าหากเธอจะทิ้งกัน อย่าบอกความจริงให้ฉันฟัง
ช่วยทำว่ายังรักกัน ให้เหมือนที่แล้วมา

ช่วยรอเวลา ให้ใจเเข็งแรงกว่านี้หน่อย
แล้วค่อยๆ ปล่อย ให้มันตายช้าช้า
จะขอได้ไหม ขอความเห็นใจคนที่ไร้ค่า
เก็บช่วงเวลา ที่ได้มีเธออย่างนี้

ความอ่อนแอที่มีวันนี้มันทำให้ฉันกลัว
ขอแค่เพียงเวลาปรับตัวให้ได้เตรียมหัวใจ
กับความเหงาเดียวดาย ต้องอยู่อย่างอ้างว้าง
เมื่อพร้อมจะยอมให้เธอเดินจากไป
ไม่ขออะไรอีกเลย

อย่าเปลี่ยนเป็นคนละคน อย่าเปลี่ยนไปจนฉันรู้ตัว
อย่าทำร้ายคนขี้กลัว ได้โปรดเห็นใจ
ไม่ต้องทำดีมากมาย ไม่ต้องทำดีกว่าที่เคย
แค่ทำเหมือนเรารักกัน แค่นั้นก็พอใจ

แค่รอเวลา ให้ใจเเข็งแรงกว่านี้หน่อย
แล้วค่อยๆ ปล่อย ให้มันตายช้าช้า
ได้ไหม ขอความเห็นใจคนที่ไร้ค่า
เก็บช่วงเวลา ที่ได้มีเธออย่างนี้

ความอ่อนแอที่มีวันนี้มันทำให้ฉันกลัว
ขอแค่เพียงเวลาปรับตัวให้ได้เตรียมหัวใจ
กับความเหงาเดียวดาย ต้องอยู่อย่างอ้างว้าง
เมื่อพร้อมจะยอมให้เธอเดินจากไป
ไม่ขออะไรอีกเลย

ความอ่อนแอที่มีวันนี้มันทำให้ฉันกลัว
ขอแค่เพียงเวลาปรับตัวให้ได้เตรียมหัวใจ
กับความเหงาเดียวดาย ต้องอยู่อย่างอ้างว้าง
เมื่อพร้อมจะยอมให้เธอเดินจากไป
ไม่ขออะไรอีกเลย

เมื่อพร้อมจะยอมให้เธอเดินจากไป
ไม่ขออะไรอีกเลย